Klassekampen.no
Tirsdag 12. desember 2017
Gata

«Jeg gikk opp Karl Johans gate og grøsset», sa Londons antiterrorsjef, Nick Aldworth, då han vitja Oslo i november. Det er ikkje så rart: I Nice, Stockholm, Barcelona og mange, mange andre byar har vi dei siste åra sett forferdelege terroråtak der bilar har køyrt inn i menneskemengder. Berre nokre dagar etterpå var responsen der: Tunge blomekassar, betongringar og benkar var plassert ut. Oslos byrådsleiar Raymond Johansen hadde stadfesta til Aldworth at tiltaka ikkje var langt unna.

Frå katastrofen råka oss 22. juli 2011 og fram til lokalvalet 2015 gjekk det over fire år utan at det skjedde stort i å terrorsikre sentrum. Ja, strategiske bygningar fekk betre sperringar rundt seg, men gater og torg der vanlege borgarar ferdast, var like utsett som før. Jens Stoltenberg snakka om dette paradokset i tv-serien «Da vi styrte landet»: Jo betre ein sikrar viktige bygningar, jo større er sjansen for at terroristar heller vil gå til åtak mot vanlege borgarar. Raymond Johansen var sjølv partisekretær i Arbeidarpartiet den mørke sommaren 2011. Det er ein forferdeleg tanke, men tenk den likevel: Eit nytt terroråtak råkar Oslo. Ein bil køyrer inn i ein flokk menneske. Fleire døyr. Det minst viktige i ein sånn tragedie er ettermælet til Raymond Johansen, men likevel.

Heldigvis finst Nett­avisen. Dei er ikkje opptekne av oslofolks tryggleik, men ser i denne saka eit nytt høve til å piske opp motstand mot Raymond Johansen. Kva slags føremål skulle det elles tene å sitere «en Facebook-kommentar» på at «Oslo by er voldtatt av noe som ser ut som kloakkrør og gigantiske doruller i betong samt noen svære ‘grillfat’». I Facebook-gruppa «Ja til bilen i Oslo» er folk illsinte på Klovne-Raymond. Helst vil eg berre vere trygg, eg.

Artikkelen er oppdatert: 29. desember 2017 kl. 15.45

Klassekampen benytter informasjons­kapsler (cookies) så vi kan gi deg bedre service, og for å holde styr på om du er logget inn på våre tjenester. Du kan lese mer om vår bruk av informasjons­kapsler her.

Lukk