Klassekampen.no
Fredag 21. oktober 2016
Kontrastar: Bloggar og forfattar Sophie Elise Isachsen meiner at den verkelege fetisjen hennar ikkje er berømmelse, men kontrastar. Som å vere både pen og smart.
SJØLVEKSPONERING
Barbie med ein twist
Livet

Møt mennesker som har en historie å fortelle.

På gravsteinen til bloggar, realitykjendis, DJ og forfattar Sophie Elise (21) skal det stå «Sophie Elise Isachsen. Har sett alt».

Då Sophie Elise kom flyttande til Oslo frå Harstad, tok ho med seg den svarte, gamle spegelen som ein gong høyrde til oldemora. I sjølv­biografien som ho no gir ut i ein alder av tjueein år, skriv ho at ho har kasta mange blikk i akkurat denne spegelen. Den har stått på pikerommet heime, ho har sett inn i den som femtenåring, som nittenåring, som tjueåring. Hadde nokon plassert eit kamera der inne, ville det blitt verdas mest ustabile film, skriv ho. Nokre scener kunne vore henta frå Porn Hub. Andre frå Disney Channel. Boka har ho gitt tittelen «Forbilde». Den er ironisk meint, fortel ho.

Før i tida kunne Sophie Elise stå lenge og granske seg sjølv i spegelen. No for tida kastar ho berre stressa blikk inn i den, før ho fyk ut døra. Det er travelt å vere landets største bloggar. Innbringande er det også. Ho har rundt 100.000 lesarar kvar dag, og i fjor tente ho 2,5 millionar kroner på blogginga. Same år kåra nettstaden Medier24 henne til Noregs mektigaste kvinne i media, med grunngjevinga: «Har solid tak på unge damer, og det siste året tatt steg i en mer seriøs retning.»

Fakta:

Sophie Elise Isachsen

Alder: 21 år.

Yrke: Bloggar

Sivilstatus: Singel.

Kvar er du i livet: Heilt i starten av livet, på ein fin stad der eg er klar for at alt skal skje.

på sparket

Kva bok har gjort størst inntrykk på deg?

– «Å ete dyr», av forfattaren Jonathan Safran Foer. Eg fekk den av dyrevern­organisasjonen Noah og syns den var mørk og fin og bra. Det var fint å få eit litterært perspektiv på dyrevelferd i staden for å sjå enda ein grusom video på internett.

Kva musikk høyrer du på?

– Mest gamal musikk frå femti- og sekstitalet, som Doris Day (amerikansk songar, skodespelar og dyrevernaktivist, journ. anm.). Og så høyrer eg litt på hiphop.

Kva er din favorittfilm?

– «Interstellar» av Christopher Nolan. Den handlar om framtida og universet. Det er den første filmen eg har sett som har klart å fange kjensla av ingenting. Det er ei kjensle eg syns er interessant.


Mørket bak overflata

Spol tilbake nokre år, og livet til Sophie Elise er ikkje like rosenraudt. Sjølvbiografien hennar er enda ei forteljing om kor svart det kan vere under den rosa bloggoverflata. Tenåra var prega av ønsket om merksemd og samstundes stor usikkerheit og mange kompleks. For puppane, for nasen, for håret. Nokre gongar åt ho lunsjen åleine på toalettet. Dei svartaste dagane var prega av isolasjon og sjølvskading. Ho sov med ein kniv under puta, skriv ho. Små kutt i armen tok bort kaoset på innsida for ei lita stund. Ho meiner sjølv det overdrivne fokuset på utsjånad er ein sjukdom på linje med eteforstyrringar.

– Dersom ein er så oppteken av utsjånaden sin at det går ut over andre ting, slik som det var for meg som isolerte meg fordi eg ville ha råd til operasjonar, så er det ei forstyrring eller ein sjukdom som ein burde få behandling for. I staden ber deg folk deg om å ta deg saman og ikkje vere så sjølvoppteken. Men tenk om eg hadde klapsa til ei veninne med eteforstyrring og bedt henne om å slutte å spy, liksom. Det ville jo blitt heilt feil.

– Trur du mange unge jenter er ramma av dette?

– Fleire og fleire, men det er dyrt med operasjonar. Det er enklare å få anoreksi, for det er jo gratis. Ein må ha mange pengar for å operere seg, det er kanskje difor så mange bloggarar gjer det.


Frå lite til mykje

I tillegg til alle sine kroppskompleks, skriv Sophie Elise at ho i skoletida sleit med å strekke til fagleg og sosialt. Fasaden hadde sprekkar. Faren fekk køyre henne til skolen, men fekk ikkje sleppe henne av rett på utsida. Bilen var for stygg.

– Familien hadde ikkje god råd?

– Mamma og pappa har vore snille og flinke og skjerma meg for dette. Men når ein har ein dritstygg bil som knapt fungerer, ikkje drar på feire eller har hytte eller båt, då veit ein sjølvsagt at ein ikkje har like mykje som andre. Men eg mangla jo ingenting, eg var ikkje svolten, eg hadde leiker og klede.

– No har du meir enn dei fleste?

– Ja, no har eg vel meir. Det tenkjer eg heller ikkje på. Eg står ikkje på bar og spruter champagne.

Kva skjer når alt du drøymer om skjer? Dette spørsmålet stiller ho seg i boka, etter å ha drøymt om å bli berømt heile livet. Ikkje berre drøymt, eigentleg har ho forventa det. I hovudet sitt har ho ført samtalar med Thomas Numme og Harald Rønneberg frå «Senkveld» i årevis. Difor er svaret på kva som skjer når du får alt du vil ha, at det er lite nytt.

– Eg føler at nokre menneske har ein driv i seg til å gjere noko meir. Når eg såg andre kjendisar, tenkte eg at det burde vore meg. At eg ville vore ein betre kjendis enn dei.


Stor fisk i liten dam

Sophie Elise gjekk og vandra rundt i Harstad med ein draum om at bloggen skulle bli hennar billett ut av byen. Slik blei det.

– Eg tenkte alltid at «eg kan meir enn dette her». Det var vel det eg ville bevise for meg sjølv.

– Følte du deg annleis?

– Eg følte meg annleis enn ganske mange, men det er fleire som har flytta ut og som gjer veldig kule ting, og det er sikkert mange som bur igjen der som også gjer det. Men eg var ein stor fisk i ein liten dam.

På eit tidspunkt i boka si skriv Sophie Elise at den verkelege fetisjen hennar ikkje er berømmelse, men kontrastar. Ho elskar å overraske folk, vere både pen og smart. Barbie med ein twist. På bloggen hennar er dette tydeleg: Midt blant alle «selfiane» og reklamen for restylane og tannbleiking skriv Sophie Elise om dyrevern, miljøvern og feminisme. Ho takkar far sin for samfunnsengasjementet.

– Eg trur at ein lærer mykje rundt middagsbordet dersom ein har foreldre som pratar med deg. Eg syns det er gøy å bry seg om ting og trur livet ville vore keisamt dersom eg ikkje gjorde det.

– Kva politiske saker bryr du deg om?

– Miljøvern. Det er ikkje så mykje anna som betyr noko for meg, eigentleg. Difor stemmer eg på Miljøpartiet Dei Grøne.

– Kvifor?


– Dersom vi ikkje har eit miljø som fungerer, så har vi ingenting. La oss tenkje oss at konsekvensane vi forventar av klimaendringane skjer, då kan vi ikkje sitte og snakke om skattepengar eller om andre ting som eigentleg ikkje betyr noko.

– Gjer du noko i ditt eige liv for å leve miljøvenleg?

– Eg brukar kollektivtransport, eg et ikkje kjøt, kjøper mykje brukt og sel mykje kle vidare. Og tenkjer at det viktigaste eg gjer, er å vere vegetarianar.

– Som Norges mektigaste medie-kvinne fremjar du ein forbrukskultur som ikkje er spesielt miljøvenleg?

– Ja. Men eg forsøker å fortelje lesarane at dei må tenkje på om dei verkeleg har bruk for ein ting før dei kjøper den. «Sel det du ikkje har bruk for, og kjøp brukt.» I tillegg til at eg promoterer vegetarisk livsstil.


Menn du ikkje burde liggje med

I sommar fortalde Sophie Elise til VG at eit privat og intimt bilete av henne vart delt på sosiale medier, blant anna i Facebook-forumet «Mannegruppa Ottar». Ho valde for eit par veker sidan å offentleggjere namna på nokre av dei som har spreidd bileta av henne, i eit blogginnlegg med tittelen «En liste over menn dere ikke burde ligge med». I kjølvatnet følgde ei mengd med truslar, og Sophie Elise enda opp med å melde nokre av truslane til politiet. Fordi dette no er ei straffesak, vil ho ikkje snakke om mannegruppa. Men ho meiner det er ei fornærming mot menn flest å tru at slik oppførsel er typisk «gutekultur».

– Av alle menn i mitt liv er ingen som desse. Eg har aldri høyrt nokon snakke slik.

– Men du har fått mykje hets?

– Ja, på internett.

– Kvifor får akkurat du så mykje drit på nettet?

– Det er sikkert provoserande for nokre at det er vanskeleg å setje meg i bås. Eg er ein litt laus kanon. Det er vel vanskeleg å kontrollere meg, då, og det er det vel ikkje alle som likar.

Om ho må tole mykje hets frå mannegrupper på nettet, har den sjølvsikre og skamlause stilen til Sophie Elise gjort henne populær blant feministar. Stort sett, i alle fall.

– Eg fekk kritikk frå Kvinne­gruppa Ottar då eg viste fram puppane mine på ei prisutdeling. Sånt opplever eg som å gå tilbake i tid. Eg er veldig fritalande og seksuelt fri med kroppen min. Får eg ikkje vere det, då er eg ikkje feminist.


Det løyser seg

Det siste året har ho vore aktiv på det populære feministformunet Den selskapelige diskusjonsforening på Facebook. Støtta ho har fått derifrå i feiden med Mannegruppa Ottar har betydd mykje.

– Sånne kule folk som i den gruppa, journalistar, fotografar og hipsterar, sånne som helst vil formulere seg korrekt, som vil at alt skal vere så smart og klokt, at dei gjev meg ein sjanse, syns eg er fett.

Ho er eldre no, på god veg inn i tjueåra. Framleis er ho oppteken av korleis verda ser på henne, men ikkje sjukleg, ifølgje henne sjølv, og litt tryggare. Berre ikkje i Harstad.

– Så seint som i sommar skreiv eg på bloggen at eg syns det var ubehageleg å gå ut i Harstad fordi eg føler folk ser på deg på ein annan måte enn i Oslo. Folk ser på deg for å ha noko å ta deg på. Om eg til dømes måtte springe etter bussen i Harstad, ville eg syns at det var dritkleint, men her i Oslo gjer eg det ofte.

– I boka di skriv du også at det på gravsteinen din skal stå «Sophie Elise. Har sett alt». Har du verkeleg sett alt i ein alder av tjueein?

– Ja, eg lurer på kva meir eg kan sjå. I alle fall alt i Norge. Så kanskje det heller skal stå «har sett alt i Norge». Eg har opplevd å vere ukjent og kjent, eg har hatt ei stemme, og eg har ikkje hatt ei stemme. Eg har vore på kjendisfestar, eg har hatt mykje ansvar, eg føler eg har gjort så mykje.


– Og du har skrive ein sjølvbiografi. Kva har livet lært deg på dine tjueein år?

– At det ikkje er så nøye. Det løyser seg uansett.

livet@klassekampen.no


Artikkelen er oppdatert: 24. oktober 2016 kl. 10.52

Klassekampen benytter informasjons­kapsler (cookies) så vi kan gi deg bedre service, og for å holde styr på om du er logget inn på våre tjenester. Du kan lese mer om vår bruk av informasjons­kapsler her.

Lukk