Tirsdag 24. juni 2014
KJØNNSDEBATT: Artist og låtskrivar Frida Ånnevik vil ha fleire kvinner på festivalscenane i sommar. Foto: André Løyning
Musikar Frida Ånnevik tek eit oppgjer med arrangørane og mangelen på kvinnelege artistar på festivalane:
– Bakstreverske festivalar
Det er mangel på vilje hos festivalarrangørane som gir så dårleg kjønnsbalanse, meiner artist Frida Ånnevik.

Musikk

– Det er merkeleg at kvinnene forsvinn frå musikklivet med ein gang sommaren kjem, seier Frida Ånnevik.

Ho sit i panelet i debatten «Redde for bredde?» på Kulturhuset i Oslo i ettermiddag. Det er ikkje første gong debatten om kjønn i musikklivet vert teken opp; den er nesten blitt ein tradisjon idet festivalsommaren går i gang.

– Det er noko feil med haldningane eller kunnskapen til festivalarrangørane når ein ser på festivalplakatar med nesten berre mannlege namn, seier Ånnevik.

I år er det berre 33 prosent kvinnelege artistar på Øyafestivalen, som er mellom dei med høgast andel. På scena til Stavernfestivalen er 13 prosent kvinner, medan på danske Roskilde er det 15 prosent, ifølgje ein kronikk av bookingagent Anita Halmøy Wisløff i Klassekampen i går. Tala imponerer ikkje Ånnevik.

Fakta

Kvinner i musikken:

• Norske festivalar får kritikk for å ha for få kvinnelege artistar.

• Kongsberg jazzfestival har til dømes har 19 prosent kvinner, Øyafestivalen i Oslo har 33 prosent, skreiv agent Anita Halmøy Wisløff i ein kronikk i Klassekampen i går.

• Fond for utøvende kunstnere melder om 50-50 kvinner og menn blant dei som søkjer middel.

• I kveld held Musikkmagasinet debatten «Redde for bredde?» på Kulturhuset i Oslo.

Ikkje mangel på artistar

– Kvinnene er jo godt representert på tv, i prisutdelingar og utgjevingar elles i året, så kvifor får dei ikkje spelejobbar i sommarmånadene når det skal vere høgsesong for å få stå på scenar rundtom i landet? spør Ånnevik.

For samstundes med at kvinnene slit med å få speletid på festivalane, tek imot Fond for utøvende kunstnere like mange søknader om stønad frå kvinner som frå menn, noko som bør gje ein peikepinn på at det ikkje er artistar det er mangel på.

– Det er ei breidde i musikklivet som ikkje vert gjenspegla i festivalplakatane, seier Ånnevik.

– Heng festivalarrangørane etter resten av bransjen?

– Ja. Dei er litt bakstreverske og bør ta innover seg endringa me har sett dei siste åra.

Ånnevik meiner mange arrangørar har laga seg eit bilete av kva som er ein god festivalkonsert, som kanskje ikkje stemmer heilt med kva publikum eigentleg vil ha.

Nokre er flinke

– Det er jo nokre som er flinkare, sjå til dømes på Månefestivalen i Fredrikstad, som i år berre har kvinnelege artistar. Og den er utseld ein månad før den startar.

Sjølv har ho ikkje så mange festivaljobbar som ho skulle ynskt i sommar.

– Det er jo veldig vanskeleg å verte personleg i denne saka, for det er lett å tenkje at ein ikkje er god nok. Men eg har gjeve ut ei plate til gode kritikkar og fått ein spellemannspris i løpet av det siste året, så eg skulle jo sjølvsagt ynskje meg fleire spelejobbar.

Tunnellsyn

Kvinner som tek opp problemet med kjønnsbalanse, vert ofte skulda for å syte.

– Dei fleste tenkjer rett nok ikkje slik. Men det er ein kunnskapsmangel og eit tunnellsyn som må endrast, seier Ånnevik.

Ho fortel at ho stort sett kvar veke opplever små hendingar som gjer at ein heile tida vert gjort merksam på at ein er kvinne.

– Når arrangøren til dømes berre helser på ein av mine mannlege medmusikarar, eller lydteknikarane vil hjelpe meg å kople til mikrofonen min. Eg veit sjølvsagt ikkje, men eg trur ikkje ein mann ville opplevd det, seier ho.

Idet kvinnedebatten igjen rullar opp, har ho bestemt seg for å vere ein av dei som tek del, sjølv om det er eit tøft val i ein mannsdominert bransje.

– Å stikke hovudet fram er jo livsfarleg, og å snakke om kjønn er som å gå berrbeint i eit minefelt. Det er jo ikkje eit poeng for oss å syte eller klage, me vil berre gjere bransjen betre, seier Ånnevik.

For målet er enkelt:

– Eg håpar å sleppe alltid måtte ha ordet kvinneleg framfor artist når eg vert presentert.

maria.svaasand@klassekampen.no

Lørdag 24. februar 2018
Det er ikke så lenge siden forlagene kostet på seg trådheftet innbinding og offset-trykk når en ny roman skulle i trykken. Nå er digitaltrykk og limfresing i ryggen den nye normen.
Fredag 23. februar 2018
Universitetet trenger finansieringsordninger som lar oss teste ut dristige ideer, mener biolog Dag Hessen.
Torsdag 22. februar 2018
Munchmuseet frykter at det vil gå glipp av utstillinger med verdenskjente kunstnere hvis ikke den statlige forsikringsordningen for museer blir bedre.
Onsdag 21. februar 2018
Det finnes knapt digitale lydbøker på norske biblioteker i dag. Det vil kulturminister Trine Skei Grande (V) gjøre noe med.
Tirsdag 20. februar 2018
Er du med i Den norske forfatterforening, har du har ni ganger større sjanse for å få midler fra vederlagsfondene enn ikke-medlemmer. Jan Ove Ekeberg i Forfatterforbundet stiller spørsmål ved jobben DNF gjør.
Mandag 19. februar 2018
Bibliotekene vil tilby digitale lyd­bøker, men hevder at forlag nekter dem å kjøpe. Nå ber de kulturministeren gripe inn.
Lørdag 17. februar 2018
Åsne Seierstad skal skrive bok om ­hvordan metoo-kampanjen traff Trond Giske, Jonas Gahr Støre og resten av ­Arbeiderpartiet.
Fredag 16. februar 2018
Kinobesøket gikk ned i både Norge og EU i fjor. Hvis trenden fortsetter, er det stor grunn til bekymring, ifølge eksperter.
Torsdag 15. februar 2018
Jakten på bestselgerforfattere gjør forlagene likere hverandre, mener forlagsveteran Janneken Øverland.
Onsdag 14. februar 2018
Verken politikere eller kritikere av Kunstsilo-prosjektet har fått innsyn i hvilke verker Nicolai Tangen har lovet bort til det nye kunstmuseet i Kristiansand.

Klassekampen benytter informasjons­kapsler (cookies) så vi kan gi deg bedre service, og for å holde styr på om du er logget inn på våre tjenester. Du kan lese mer om vår bruk av informasjons­kapsler her.

Lukk