Tirsdag 24. juni 2014
KJØNNSDEBATT: Artist og låtskrivar Frida Ånnevik vil ha fleire kvinner på festivalscenane i sommar. Foto: André Løyning
Musikar Frida Ånnevik tek eit oppgjer med arrangørane og mangelen på kvinnelege artistar på festivalane:
– Bakstreverske festivalar
Det er mangel på vilje hos festivalarrangørane som gir så dårleg kjønnsbalanse, meiner artist Frida Ånnevik.

Musikk

– Det er merkeleg at kvinnene forsvinn frå musikklivet med ein gang sommaren kjem, seier Frida Ånnevik.

Ho sit i panelet i debatten «Redde for bredde?» på Kulturhuset i Oslo i ettermiddag. Det er ikkje første gong debatten om kjønn i musikklivet vert teken opp; den er nesten blitt ein tradisjon idet festivalsommaren går i gang.

– Det er noko feil med haldningane eller kunnskapen til festivalarrangørane når ein ser på festivalplakatar med nesten berre mannlege namn, seier Ånnevik.

I år er det berre 33 prosent kvinnelege artistar på Øyafestivalen, som er mellom dei med høgast andel. På scena til Stavernfestivalen er 13 prosent kvinner, medan på danske Roskilde er det 15 prosent, ifølgje ein kronikk av bookingagent Anita Halmøy Wisløff i Klassekampen i går. Tala imponerer ikkje Ånnevik.

Fakta

Kvinner i musikken:

• Norske festivalar får kritikk for å ha for få kvinnelege artistar.

• Kongsberg jazzfestival har til dømes har 19 prosent kvinner, Øyafestivalen i Oslo har 33 prosent, skreiv agent Anita Halmøy Wisløff i ein kronikk i Klassekampen i går.

• Fond for utøvende kunstnere melder om 50-50 kvinner og menn blant dei som søkjer middel.

• I kveld held Musikkmagasinet debatten «Redde for bredde?» på Kulturhuset i Oslo.

Ikkje mangel på artistar

– Kvinnene er jo godt representert på tv, i prisutdelingar og utgjevingar elles i året, så kvifor får dei ikkje spelejobbar i sommarmånadene når det skal vere høgsesong for å få stå på scenar rundtom i landet? spør Ånnevik.

For samstundes med at kvinnene slit med å få speletid på festivalane, tek imot Fond for utøvende kunstnere like mange søknader om stønad frå kvinner som frå menn, noko som bør gje ein peikepinn på at det ikkje er artistar det er mangel på.

– Det er ei breidde i musikklivet som ikkje vert gjenspegla i festivalplakatane, seier Ånnevik.

– Heng festivalarrangørane etter resten av bransjen?

– Ja. Dei er litt bakstreverske og bør ta innover seg endringa me har sett dei siste åra.

Ånnevik meiner mange arrangørar har laga seg eit bilete av kva som er ein god festivalkonsert, som kanskje ikkje stemmer heilt med kva publikum eigentleg vil ha.

Nokre er flinke

– Det er jo nokre som er flinkare, sjå til dømes på Månefestivalen i Fredrikstad, som i år berre har kvinnelege artistar. Og den er utseld ein månad før den startar.

Sjølv har ho ikkje så mange festivaljobbar som ho skulle ynskt i sommar.

– Det er jo veldig vanskeleg å verte personleg i denne saka, for det er lett å tenkje at ein ikkje er god nok. Men eg har gjeve ut ei plate til gode kritikkar og fått ein spellemannspris i løpet av det siste året, så eg skulle jo sjølvsagt ynskje meg fleire spelejobbar.

Tunnellsyn

Kvinner som tek opp problemet med kjønnsbalanse, vert ofte skulda for å syte.

– Dei fleste tenkjer rett nok ikkje slik. Men det er ein kunnskapsmangel og eit tunnellsyn som må endrast, seier Ånnevik.

Ho fortel at ho stort sett kvar veke opplever små hendingar som gjer at ein heile tida vert gjort merksam på at ein er kvinne.

– Når arrangøren til dømes berre helser på ein av mine mannlege medmusikarar, eller lydteknikarane vil hjelpe meg å kople til mikrofonen min. Eg veit sjølvsagt ikkje, men eg trur ikkje ein mann ville opplevd det, seier ho.

Idet kvinnedebatten igjen rullar opp, har ho bestemt seg for å vere ein av dei som tek del, sjølv om det er eit tøft val i ein mannsdominert bransje.

– Å stikke hovudet fram er jo livsfarleg, og å snakke om kjønn er som å gå berrbeint i eit minefelt. Det er jo ikkje eit poeng for oss å syte eller klage, me vil berre gjere bransjen betre, seier Ånnevik.

For målet er enkelt:

– Eg håpar å sleppe alltid måtte ha ordet kvinneleg framfor artist når eg vert presentert.

maria.svaasand@klassekampen.no

Tirsdag 17. oktober 2017
Mens den ene søndagsavisa etter den andre er blitt lagt ned, har Bergens­avisen gitt søndagsavisa et nytt liv i digitalt format. Dermed har avisa også blitt årets pressestøttevinner.
Mandag 16. oktober 2017
– All skriveteknikk handlar om å få lesaren til å sjå verda, seier Finn Iunker. Han er ute med boka «Stemmer fra Israel».
Lørdag 14. oktober 2017
I regjeringens budsjettforslag får ikke kunstnerorganisasjonene oppnevne komiteene som deler ut kunstner­stipend. – Krakelering av makts­predningen, mener Hilde Tørdal i Norske billedkunstnere.
Fredag 13. oktober 2017
Regjeringen vil kutte hardt i presse­støtten til de største mottakerne, som Dagsavisen, Vårt Land og Klassekampen. Men KrF i sin nye vippeposisjon på Stortinget kan sette foten ned.
Torsdag 12. oktober 2017
Even Tømte mistet jobben etter fire år som «fastlanser» i Bistandsaktuelt. – Vi ble stadig minnet på at vi var annenrangs medlemmer av redaksjonen, sier Tømte.
Onsdag 11. oktober 2017
Det er to år til Norge skal være hovedland under Frankfurt-messa, men norske agenter merker allerede «Frankfurt-effekten». – Det gir oss et momentum, sier Gina Winje.
Tirsdag 10. oktober 2017
Bistandsaktuelt tilbyr frilansjournalister fast kontrakt på 1200 timer i året, med krav om å gå i turnusarbeid og delta på redaksjonsmøter. Norsk Journalistlag er kritisk til avtalen.
Mandag 9. oktober 2017
– Han traff nok en nerve i befolkningen, sier historiker Mona Ringvej. Hun er med på å markere Marcus Thrane-dagene denne uka.
Lørdag 7. oktober 2017
Litteraturhuset i Oslo har gjort forfattersamtalen til en publikums­vinner – og til en kjærkommen bi­inntekt for forfatterne selv.
Fredag 6. oktober 2017
Kazuo Ishiguro er en subtil og ordknapp stilist, sier forfatter Jonny Halberg. Men ­holder han nobelprisnivå?

Klassekampen benytter informasjons­kapsler (cookies) så vi kan gi deg bedre service, og for å holde styr på om du er logget inn på våre tjenester. Du kan lese mer om vår bruk av informasjons­kapsler her.

Lukk