Miljøkrise
- Finansminister og SV-leiar Kristin Halvorsen seier at det som faktisk blir gjort for å få ned klimautslippa, er viktigare enn å formulere prosentmål for reduksjonar. Sant nok er handlingar viktigare enn ord. Statsministeren snakka mykje om klima i nyttårstalen. Det var tatt som eit godt teikn, men det hjelp lite om praksis uteblir. Både mål og metodar er jo viktige for leggje ein klimapolitisk strategi som gir resultat.
- Medan vi ventar på regjeringas målsetjingar, ser vi ein sprikande praksis. Regjeringa får ros for sine nye krav til energibruk i bygningar, som vil føre til lågare energiforbruk og reduserte klimagassutslippe i bustad- og næringsbygg. Slike konkrete tiltak kan over tid gje store resultat. Men samstundes, i ly av støyen frå alle personkonfliktane, aukar regjeringa tempoet i oljeverksemda i nord på ein måte som står i kontrast til fine mål for reduserte klimautslipp. Dette skjedde då oljeminister Odd Roger Enoksen tildelte oljeselskapa ei rekkje nye leiteområde på norsk sokkel, og utvida det såkalla forhåndsdefinerte området i Barentshavet kraftig.
- Natur og Ungdom seier det tydelegvis ikkje bekymrar Enoksen at klimautsleppa frå oljeverksemda er fordobla sia 1990. Bellona meiner at ingen norske regjeringar har trassa miljøfaglege råd og tildelt blokkar til oljeindustrien i så stor skala som regjeringa gjer no. Dette gjeld ikkje berre klima, men også hasardspel med miljøet i strid med råd frå Statens forureiningstilsyn og Direktoratet for naturforvaltning. For Ap ser ut det til å vera eit prinsipp å gje oljeindustrien fritt spel der den ønsker det, trass i alle miljøslagord. Sp har tatt plass på same vogna, og SV blir overkøyrt utan nåde.
*Miljøkrise er i ferd med å bli eit ord med dobbelt botn for regjeringa. Medan vi ventar på det internasjonale klimapanelets stadfesting av klimakrisas alvor, står vi oppe i nok eit deprimerande basketak i regjeringa, der alt tyder på at Arbeidarpartiet og Jens Stoltenberg fører vidare sin tradisjon som miljøpolitiske bremseklossar.
